Ireneusz Kania

Ireneusz Kania (19 września 1940 w Wieluniu - 9 października 2023 w Krakowie) był polskim tłumaczem, pisarzem, eseistą i poliglotą. Uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego w Wieluniu, a następnie studiował romanistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracował m.in. w krakowskim oddziale Wydawnictwa PWN, Centralnym Ośrodku Chłodnictwa oraz Wydawnictwie Literackim. Od 1981 roku koncentrował się na pracy literackiej, przede wszystkim na przekładach.

Przełożył kilkadziesiąt książek z kilkunastu języków. Tłumaczył m.in. z portugalskiego, francuskiego, angielskiego, rumuńskiego i włoskiego, a opanował w różnym stopniu także hebrajski, chiński, sanskryt, pali i tybetański. Zajmował się tybetologią, buddyzmem i kabałą. Prowadził kurs klasycznego języka tybetańskiego oraz zajęcia z przekładu literackiego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Opublikował m.in. zbiór esejów „Ścieżka nocy” oraz książki „Pieśni losu” i „Dług metafizyczny. Eseje i rozmowy”. Otrzymał Nagrodę Polskiego PEN Clubu za przekład oraz Nagrodę Miasta Krakowa w dziedzinie kultury i sztuki.

Na podstawie artykułu „Ireneusz Kania” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.