Daniel Neufeld

Daniel Neufeld, polsko-żydowski pedagog, publicysta i pisarz, urodził się w 1814 roku w Praszce, a zmarł 15 października 1874 roku w Warszawie. Ukończył żydowską szkołę religijną w rodzinnej miejscowości, a następnie uczęszczał do szkoły wydziałowej w Wieluniu. W 1838 roku założył w Praszce szkołę podstawową dla żydowskich chłopców, a w latach 1840-1860 kierował podobną placówką w Częstochowie. Około 1860 roku przeniósł się do Warszawy i w 1861 roku założył polskojęzyczny tygodnik „Jutrzenka”, którego był redaktorem do 1863 roku. Po zamknięciu pisma przez władze carskie został aresztowany i zesłany na dwa lata do Czelabińska.

Po powrocie do Warszawy tłumaczył z hebrajskiego modlitewniki na język polski, pisał wiersze i hasła dotyczące kultury żydowskiej do „Encyklopedii powszechnej”. Propagował edukację, postępowy judaizm i asymilację, a także nawoływał do solidarności różnych środowisk żydowskich. Uważał, że integracja z Polakami powinna dokonywać się społecznie i kulturowo, nie zaś religijnie. Pod koniec życia przeprowadził się do Piotrkowa Trybunalskiego, gdzie był honorowym prezesem szpitala żydowskiego. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Daniel Neufeld” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.