Józef Hłasko

Józef Henryk Hłasko urodził się 25 maja 1863 roku w Wieluniu, w rodzinie Mikołaja Trojana Hłaski i Wiktorii z Czaplickich. Rodzina przeniosła się do Warszawy, gdzie rozpoczął naukę w gimnazjum. Po przerwaniu nauki w siódmej klasie ukończył szkołę wojskową w Odessie.

W 1895 roku rozpoczął służbę w Warszawskiej Straży Ogniowej. W 1901 roku został przeniesiony do oddziału praskiego w stopniu kapitana. Za akcję ratunkową na Wiśle w 1907 roku otrzymał Złoty Medal za Ratowanie Ginących. W 1915 roku wyjechał z Warszawy wraz z rodziną i ewakuowaną strażą, której był komendantem. Do kraju wrócił w 1918 roku, a 1 listopada objął funkcję komendanta Warszawskiej Straży Ogniowej. W 1920 roku brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W marcu 1922 roku odznaczono go Krzyżem Walecznych za uratowanie siedmiu czołgów podczas pożaru w trakcie ostrzału. Zmarł 25 października 1922 roku w Warszawie i został pochowany na Starych Powązkach.

Na podstawie artykułu „Józef Henryk Hłasko” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.