Tadeusz Strumiłło

Tadeusz Strumiłło (ur. 30 kwietnia 1884 w Smile, zm. 7 października 1958 w Poznaniu) był polskim pedagogiem, psychologiem i instruktorem harcerskim, doktorem filozofii. Kształcił się między innymi na Uniwersytecie Jagiellońskim, we Lwowie i w Londynie; doktorat uzyskał w 1917 roku na Uniwersytecie we Lwowie. Wykładał pedagogikę i psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Pracował też w szkołach średnich i zakładach kształcenia nauczycieli, między innymi w Wieluniu.

Od 1906 roku działał w organizacji „Eleusis”, a od 1910 roku współtworzył polski skauting we Lwowie. W Związku Harcerstwa Polskiego pełnił funkcje w Naczelnej Radzie Harcerskiej, był wiceprzewodniczącym, a w latach 1923-1925 przewodniczącym ZHP. Propagował abstynencję i walkę z nałogami, uczestniczył też w międzynarodowych spotkaniach skautowych. Podczas II wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu i utrzymywał kontakty z Szarymi Szeregami. W 1956 roku włączył się w odbudowę harcerstwa i został członkiem Rady Naczelnej ZHP. Otrzymał honorowy stopień harcmistrza Rzeczypospolitej.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Strumiłło (pedagog)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.